" قــارا گـــوزون ده گـــوزل قـصد جـان علامتی وار         
 

             بو جان اونوندی قوی آلسین ، منه نه میننتی وار


             باخانـدا گیله ویـن مردمینه  ، حالیمی درک ائدیم


             گـــوزون ده جـــان تـمـنـاسی ، نثاره رغـبـتـی وار
  

             ردیــف کیـپـریـکـپـگـیـن ، نـظـام خلقته دلیل دیـــر
 

             اودیـــر کــی باخیشیدا ، ایـــلاهــــی حقیقتی وار


             نـفـوذ بـاخیشین ، بــــلای جـانـیـم دیـــــــر بیلیرم
            

             بلـانـــــی منه اسیـرگـمـه کــی ، جان لذذتـی وار


             اگــــر بـاخـانمیرام  قـــارا گــــوزلــــرووه  مودام من
 

             بیر عیللتی وار اوزگـــیـه ! مــنـه مـیـن عیللتی وار
 

             باخاندا سِحـــر اولـور ، وجودوما رعشه حکم ائیلیر
            

             بو عاشیقه رحـــم ائیله ، ساباحــیـن قـیـامتی وار
  

             کمانِ قاشلاریـــن هیلال محـــــــرابــــه  اوخشائیر
 

             نـمـاز عشقه یـقـیـن ، دوغـــورچـــــی علامتی وار
 

             کـمـند زولـفـووه اسیر اتـمـه ، گــــــوزه لیم بوشلا
 

            بـو عـادتیـن سونـــرویـــا بـویـوک بـیـر غـــرامتی وار
 

            دولاشمیش هورک لـــرووی بوراق پریشان اولسون
            

            گــوزل لــریــن او دئمیشکن ، دئیرلـــی عدالتی وار
 

            کـلامـین شهد و شکردی سوزور بـال ، بـال اوسته
 

           ( کیان ) دئیر بــــو لُعبت یــــن ، عجــب لیاقـتـی وار


(کیان)




ترجمه شعر :

درچشمان سیاهت علامت قصد جان می بینم

این جان مال اوست بگذاربگیرد منتی نمی بینم

به مردم چشمانت می نگرم حال خود درک میکنم

در ان تمنای جان و برای نثار رغبتی می بینم

ردیف مژه هایت برای نظام خلقت دلیل است

از آنست که در نگاهت حقیقت خدایی می بینم

نفوذ نگاهت بلای جانم شده میدانم

بلا را از من دریغ مدار که در آن لذت جان می بینم

اگر نمیتوانم به سیه چشمانت مدام نگاه کنم

برای بیگانه یک دلیل دترد برای من هزار دلیل می بینم

تا مینگرم سِحر می شوم رعشه بر تنم حاکم می شود

به این عاشق رحم کن برای فردا قیامتی می بینم

کمان ابروانت شبیهه هلال محراب است

به نماز عشق یقین علامت حقیقی می بینم

به کمند زلفت اسیر مکن ای زیبا رها کن

پی این عادت برایت غرامت بزرگ می بینم

موهای گره خورده را رها کن پریشان شود

در زیبا رویان به گفته ای عدالت بزرگ می بینم

کلامت شهد و شکر است عسل میریزی روی عسل

(کیان) می گوید که در این لعبت عجب لیاقتی می بینم



تاریخ : شنبه 16 بهمن 1395 | 11:33 ق.ظ | نویسنده : - | نظرات
.: Weblog Themes By BlackSkin :.