" در نَزن رفته ام از خویش کسی منزل نیست


سینه ام پُر زِغم و جای برای دل نیست "


خانه ی دل به سرم ریخت تو آنی رفتی


آجر عشق به ترمیم و ملات گِل نیست


تا که در فرقت تو هوش ز سر بیرون رفت


بهرشربت نه به تنگ آب ونه طعم اش هل نیست.


من فدا گشتم اگر بر سر پیمان دلم


شادم از پاکی وجدانم و دانم که خجل نیست


دلم آشفته اگر بوده ز هجران تو جانا بدان


لیک پژمرده هم ار بوده یقین هیچ کسل نیست


تو " کیان " از غم هجران نگارت مشکن


او اگر بوده جفا کار ولی یار زبل نیست

 

حسن کیانور کیان تبریزی

مهرماه 97  

  

  

 



تاریخ : شنبه 21 مهر 1397 | 01:18 ب.ظ | نویسنده : - | نظرات
.: Weblog Themes By BlackSkin :.