آمدی جانم ستانی یا که درمانم کنی


بردلم ریشی نشانی یا که لقمانم کنی


آمدی با من بمانی ای بلای جان و تن  


یا که ترکِ جان کنی بیمارِ هجرانم کنی


حال شیطانی چو داری فتنه ی جان گشته ای   


کافری را  پیشه سازی یا مسلمانم کنی


من زبخت خود ننالم با توعهدی بسته ام


تو بخود آیی که بینم جذب پیمانم کنی


در شبی خلوت سرایت سرزده وارد شوم


مهربانم باشی و کاشانه مهمانم کنی


دلخوشم ، گردم اسیر بند گیسویت دلا


لای آن گیسوی پّرتابت تو زندانم کنی


تو (کیان) آسوده زی شِکوه مکن از آن صنم


گرچه گوید دلبرت پیوسته عنوانم کنی

 

حسن کیانور – کیان تبریزی

بهار 97



تاریخ : سه شنبه 1 خرداد 1397 | 06:16 ب.ظ | نویسنده : - | نظرات
.: Weblog Themes By BlackSkin :.