تبلیغات
اشعار " کیان " تبریزی - ماوی گوزلر :
               
         " لب لــــرین دردیـــمه درمان دئـــدیلر ، جانانین
         
           بیلدیلر دردیـــمی ، یـوخدیــــر دئـدیـلر درمانین
         
           تاکی باخدیم دهنین غونچه کیمی ، آچماغینا
        
           کـــوکـــونه تیشه وئـریلدی ، لب نـــن ایمانین
         
           گوزلرین تا کـــی دولاندیردی باخا ، عاشیقینه
         
           ماوی گوزلــــر شپه لندیردی ، سویون دریانین 
          
           تاگلیب مرهــــم اولا ، جــانیما  او مـــــه پــاره
         
           یخیلار جان ائــوی حتمن ، بــو سایاق بیمارین
         
           گـول کیمی عطر ساچیر ، باغ دا گزن ده یاریم
         
           روتبه سی چوخ آزالــیـر ، یازدا  آچـان گولزارین
        
           نفسی مشگ ختن دیر بو ایشین سیرری ندیر
         
           دیــــه بیلمز یغیشا ، طـالـــع آچان ، اسراریـــن
        
           نه بیلیم بیر بئله گـویچکلیگی  او کیم دن آلیب
         
           دئــمه مـجـنـون دا قـالـیـب ، اوصافـیـنـا لیلانین
         
           اندامی سرو آغاجین ، قامتینه کـــولـگه سالیر
        
           گــوز نظردن قـــوروسون ، تاری گـــوزل رعنانین
        
           صحبتی مست ائلییر غونچه دهن دن چیخالی
        
           باغـلانـیـر حنجره سی ، وجــده گـلن شیدانین
         
           (کیانام) خان چوبانین ، عشق ده صادق بیلیرم
        
            نیه کی هیجر اودونا ، یاندی چـوبـان ، سارانین

                                                                                                                                                     ترجمه شعر :   

لب هایش را به دردهایم درمان گفتند جانانم را 

یافتند دردم را ولی نگفتند درمانم را 

تا که نگاه کردم به دهنی که مثل غنچه باز می شد

به ریشه اش تیشه زد با لبها یش ایمانم را 

چشمهایش را تا برگرداند نگاه کند به عاشقش

چشمان آبی اش مواّج کرد آب دریایم را 

تا بیاید که مرهم بشود بر تنم ان مه پاره 

خانه خراب میکنه دل عاشق و بیمارم را 

همانند گل عطرش به مشام میرسد در باغ گلها

رتبه گلها خیلی کم میشه وقتی که باز می شوند

نفس اش همانند مشگ ختن هست که سرّش را نمیدانم 

نمیتواند بگوید هر چه جمع شود فال بین ها دور هم 

نمیدان این همه زیبایی را او از کجا بدست آورده است 

نگو که مجنون هم مانده در تعریف اوصاف لیلایش 

اندامش به درخت سرو سایه میاندازه با قامتش 

از زخم چشم حفظ کند خداوند آن زیبا رعنایم را 

صحبتش مست می کند وقتی از دهن غنچه فامش بیرون میاد

بسته می شود حنجره اش بلبل شیدایی که میخواند 

(کیان ) هستم خان چوپان را در عشق اش صادق میدانم 

چرا که به اتش هجر سوخت خان چوپان بخاطر سارا 
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               


تاریخ : شنبه 2 اردیبهشت 1396 | 04:16 ب.ظ | نویسنده : - | نظرات
.: Weblog Themes By BlackSkin :.