بی تو ای آرام جان حیرانم و وا مانده ام


چون گل خشکیده ای لای کتاب تا مانده ام


با چنین گام بلندی که تو داری  می روی


پشت سر را بنگری  تا بیکران جا مانده ام


تا تو داری میل رفتن از کنارم ای صنم


حالیا حیرت زده بی حسّ بی پا مانده ام


ناخدای کشتی عشقم تویی ، آهسته ران


ساحل دریا مزار بی یار و تنها مانده ام  


شکوه ای از تو ندارم خنده زن بر زندگی


بشنو از بیگانگان ویلان بی جا مانده ام


تا ( کیان ) دارد ز تو در دل نشان عاشقی


می نویسد  با غزل در عشق برپا مانده ام

 

اردیبهشت 96

حسن کیانور – کیان  

 

  

 



تاریخ : سه شنبه 19 اردیبهشت 1396 | 04:57 ب.ظ | نویسنده : - | نظرات
.: Weblog Themes By BlackSkin :.